Evo zašto su SRBI I FRANCUZI ZAUVEK BILI I OSTALI prava BRAĆA!

    802

    Dali su nam kraljicu, podržavali Karađorđa i borbu protiv Osmanlijskog carstva, pomogli nam da „preživimo“ Prvi svetski rat, voleli Dražu Mihailovića, palili svoju zastavu zbog Srbije u centru Pariza, zbog svega toga su Srbi i Fancuzi prava braća

    VOLITE FRANCUSKU KAO ŠTO JE ONA VOLELA NAS! Ove reči mogle bi ovih dana ponovo da budu krilatica u odnosima Srba i Francuza, dva “bratska” naroda koja su kroz istoriju mnogo puta dokazala da su više nego prijateljska. Tako sada gledamo da Srbi pale sveće ispred Ambasade Francuske, ostavljaju poruke podrške Parižanima, kao i da boje svoje profilne slike u plavo-belo-crvene boje na društvenim mrežama. Stravični teroristički napadi u Francuskoj u kojima je život izgubilo 132 osobe, a povređeno je njih 350 ljudi gotovo da su ujedinili sve Srbe u podršci stanovnicima Pariza, ali ipak bilo je i onih koji nisu baš želeli da se priključe saosećanju stanovnika Srbije u patnji koju preživljavaju Francuzi.

    Da su Francuzi i Srbi prava braća, prijatelji koji su se često i rodbinski vezivali govore nam mnogi primeri iz istorije gde se narod Francuske dokazao kao neko ko je oslonac u teškim situacijama, rame za plakanje kada zatreba, ali i onaj drug koji vam ukaže na greške, a ne samo da vas tapše po ramenima.

    Odnosi Srbije i Francuske kroz istoriju bili su zaista kompleksni, a prvi odnosi dve države uspostavljeni su još u srednjem veku. Naime, Kralj Uroš I Nemanjić oženio se francuskom princezom Jelenom Anžujskom oko 1250. godine, a jedno od sećanja na ovj brak danas je i Dolina jorgovana u dolini Ibra.

    Srbi su mnogo voleli kraljicu Jelenu i upamtili je kao veliku zadužbinarku i dobrotvorku koja je kao prava kraljica zajedno sa svojim sinovima Dragutinom i Milutinom, ostavila neizbrisiv trag u srpskoj istoriji.

    Najstariji sačuvani dokument koji svedoči o odnosu Srbije i Francuske je pismo Karađorđa upućeno Napoleonu u vreme borbi za oslobođenje od turske vlasti. Sačuvana je priča po kojoj je francuski vladar upravo vođu Prvog srspkog ustanka smatrao najvećim vojskovođom tog vremena, a o “maloj, ali hrabroj državi na Balkanu” pohvalno su govorili i onovremeni književnici Viktor Igo i Lamartin, koji je napisao divne reči o Ćele kuli:

    “Neka Srbi čuvaju ovaj spomenik! On će njihovu decu učiti koliko vredi nezavisnost jednog naroda, pokazujući im uz koju cenu su je njihovi očevi platili”.

    U moderno doba, Srbija i Francuska uspostavljaju zvanične diplomatske odnose nakon Berlinskog kongresa, 01. januara 1879. godine. Od sredine 19. veka Francuska postaje ključna destinacija učenih Srba koji tamo odlaze na školovanje. Skoro da nema onovremene javne ličnosti iz naše zemlje koja neko vreme nije provela u Francuskoj obrazujući se. Na ovu zapadnu zemlje se u Srbiji gledalo kao na oazu prosvećenosti – državu filozofa i savremenih genija.

    Od tog vremena, Srbija i Francuska bile su saveznice u svim ratovima. Tokom Prvog svetskog rata, Francuska je Srbiji slala naoružanje, sanitetski materijal i lekove. Posle golgote koju je srpski narod prošao povlačeći se preko Albanije, francuski brodovi su bili ti koji su sačekali izmoždene vojnike u Skadru i Draču i prevezli iz do Krfa. Odande, mnogi bolesnici, ali i deca i omladina, prevoženi su i smeštani u domove u Francuskoj, gde su lečeni i školovani, a onda vraćani u domovinu.

    Prijateljstvo Francuske i Srbije nastavljeno je i posle Velikog rata. Otvorena su predstavništva i kulturni centri srpsko-francuskog prijateljstva u Parizu i Beogradu, trgovalo se i putovalo, a veliki broj srpskih intelektualaca i dalje je na školovanje odlazio upravo u ovu zapadnu zemlju. Tokom svoje posete Francuskoj, 9. oktobra 1934. godine, u Marselju je ubijen kralj Aleksandar I Karađorđević, a tada je smrtno ranjen i francuski ministar inostranih poslova Luj Bartua.

    A onda je došao Drugi svetski rat… Srbija i Francuska i tada su bile na istoj strani, ali nakon 1945. godine sve se promenilo! Deo problema predstavljala je nacionalizacija imovine francuskih kompanija nakon stvaranja SFRJ, kao i suđenje Dragoljubu Mihailoviću kome su se protivile Sjedinjene Američke Države i naročito Francuska.

    Diplomatski odnosi nikada nisu prekinuti, ali jesu zahladneli. Druga tačka razdora u jugoslovensko-francuskim odnosima je bio Alžirski rat za nezavisnost. Jugoslavija je bila prva država koja je priznala nezavisnost ove važne francuske kolonije. Ipak, nakon te krize, odnosi su se postepeno normalizovali, a francuski predsednik Fransoa Miteran je čak proglašen počasnim građaninom Beograda 1983. godine.

    I tako dolazimo do događaja iz poslednjih decenija 20. veka. Francuska je aktivno učestvovala u ratnim zbivanjima tokom raspada SFRJ, a kao članica NATO pakta bila je i jedna od država koje su bombardovale Jugoslaviju 1999. godine.

    Ipak, nisu svi zaboravili, a o tome postoje i dokumenta da se zvanična Francuska oštro protivila napadima na civilne ciljeve, naročito beogradske mostove, kao i da su širom francuske u Parizu, Strazburu i drugim gradovima organizovani protesti protiv bombardovanja Srba, kao i da su sami Francuzi tada palili zastave Francuske zbog učešća njihove zemlje u ovom NATO poduhvatu.

    Treba za kraj istaći i jedan podatak, a to je da je Beograd jedini grad van Francuske koji nosi orden Legije časti. Njega je srpskoj prestonici lično dodelio general d’ Epere na svečanosti na Terazijama 30. januara 1921. A kada budete prolazili Kalemegdanom zastanite pored Spomenika zahvalnosti Francuskoj, pročitajte reči: “Volimo Francusku kao što je i ona volela nas” i setite se sve pomoći koju je Francuska pružila Srbiji tokom Prvog svetskog rata.

    Ukoliko imate još neke priče koje se odnose na pomoć Francuza Srbima recite nam u komentarima.

    telegraf.rs